وطن پرنده ی پر در خون

ای وای وطنم، جانم وطنم  

بیستم دی ماه است و اخبار را می شنوم و دلم به شدت تنگ می شود. سراغ تلفن می روم. به آبجی، خاله، دایی و... و... به ترتیب زنگ می زنم. کسی گوشی را برنمی دارد. پیام می فرستم و بی جواب می ماند. این دومین روزیست که تلفن هایم بی جواب مانده اند.
دفترم را باز می کنم تا از دلتنگی هایم بنویسم. از شانس بد من جوهرِ خودکارم خشک شده است. به سوی مداد می روم. نوک مدادم شکسته و مدادتراش نمی نویسد.
سراغ یوتیوب میروم و داریوش می خواند، بهتر بگویم که می نالد
وطن پرنده پر در خون
وطن شکفته گلِ در خون
وطن فلات شهید و شب
وطن پا تا به سر خون
وطن ترانه زندانی
وطن قصیده ویرانی
ستاره ها اعدامیان ظلمت
به خاک اگر چه می ریزند
سحر دوباره برمی خیزند